تمسخر دموکراسی در پی ضعف در قانون انتخابات/ تراژدی یا کمدی !! چند همسری ها و بی سوادها هم کاندیدای رئیس جمهوری می شوند

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، رضا خدری - ضعف قانون انتخابات ریاست جمهوری خنده بازار شده که انسان را به یاد حرکات چارلی چاپلین روی صحنه تئاتر می اندازد. وضعیت کشورداری در مملکت اسلامی ما، به قدری مضحک و گریهآور و مشمئزکننده شده است که برای نمایش پرشور سیرک ثبتنام انتخابات ریاست جمهوری و نشان دادن مصادیق مسخرهی آزادی و آزادی بیان، دست به دامان عروسکهای کرواتی و دلقکهای شیش تیغه میشوند. یعنی تا این حد به انتهای مرز لودگی و مسخرگی و فریبکاری کشیده شدهایم که برای نشان دادن مصادیق آزادی افکار و آزادی افراد در ثبت نام ریاست جمهوری، افراد لودهای را روانهی این بازار فریبکاری مینماییم.

حالا دیگر نمایندهی ارادهی مستقل مردم در اداره کشور اسلامی شده است: برادران دوقولو؟ مرد 200 کیلویی؟ کرواتی با تحصیلات ششم ابتدایی؟ آتقی در سریال آینه عبرت؟ پسر 21 ساله؟ کم مانده است مرتضی حسینی و مسعود روشنپژوه هم برای تهیه گزارش وارد این سیرک شوند. یعنی از این فریبی واضحتر چه میشود کرد که در نهایت همانهایی که مدنظر هستند انتخاب میشوند و این ثبت نام و این شور بیشعور انتخاباتی، یک نمایشی بیش نیست؟ پیامی که بنده از این سیرک ثبتنام دستگیرم میشود این است که: ای مردم ویران، ببخشید، ای مردم ایران، خوش باشید که در این همین حد اجازه میدهیم در اداره کشور سهیم باشید. ببینید چقدر زیبا همهی شما میتوانید در انتخاب رییس جمهور کشورتان ثبت نام کنید؟ پس بدانید که شما آزادی و حق انتخاب دارید. این نمایش موذیانهی تحقیر و توهین ملت ایران و گل درشت نشان دادن فهم و درک و شعور عمومی مردم در حد و اندازه های آتقی و پسربچه های دوقلو و مرد چاق 200 کیلویی و شیش تیغه های کرواتی بیسواد، چندین پیام مهم دارد:

1.فهم و درک و شعور مردم ایران در همین حد است که می بینید

2. با این شرایط، مطالبه ی عمومی این می شود که شورای نگهبان باید اکثریت را رد صلاحیت نماید که منجر میشود تبلیغات علیه ایران توسط رسانه های خارجی شروع شود

3.با این فهم و شعور عمومی مردم، باید هم یک شخصی که کارآمد کافی ندارد بیاید و مردم ایران را اداره نماید

در همه جای دنیا قدرت تحقیر و تمسخر و لودگی یک قشر، گروه و یا نژاد، به قدری مخرب است که برای حذف و نابودی یک ملت هم کافی است. چنانچه دیدیم نمایش افراد شهرستانی در سریال و فیلمهای سینمایی بعد از انقلاب کار را به جایی رساند که بار معنایی کلمه شهرستانی به یک توهین و ناسزا تبدیل گردید. همانطور که با تمسخر و لودگی و نمایش دلقکمابانه مهمترین رویداد یک کشور، غیر از حقیقت مسموم و گندیده و پنهان جامعه و نظام اسلامی، یک حقیقت خطرناک پنهان دیگری هم دارد که با این نمایش مسخره، ایرانیان حقیقی و دلسوزی که به حق برای نجات کشور از این تعفن اخلاقی و پلشتی سیاسی، پا پیش می گذارند، به طور ناخودآگاه در همین زمزه و گروه لودهی ثبت نام کننده ها قرار می گیرد و ناخودآگاه همه ی اقشار ایرانی از صحنه ی سیاست و ثروت کشورشان کنار گذاشته میشوند و ضمیر ناخودآگاه جامعه میپذیرند که مرد سیاست یعنی مرد ملبس و قدرت همچنان در دست خودیهای ملبس باقی می ماند.

البته من مخالف این نیستم که در جامعه دموکراسی با هر تفکر و عقیده ای می تواند در انتخابات شرکت بکند و با دادن طرح و برنامه خود را محک بزند ، اما مخالف دلقک بازی و بازی گرفتن شعور مردم هستم، انگار می خواهند برای ما نمایشنامه روحوضی و سیاه بازی تئاترهای لاله زار دهه چهل را اجرا کنند که ما بخندیم و غصه هایمان را فراموش کنیم و به دنبال احقاق حق و مطالبات مان نباشیم.</span></span></span>

از بعدی دیگر اصحاب رسانه نیز باید با بایکوت خبری این دست افراد که بیشتر به قصد چهره شدن دست به چینین اقداماتی نسنجیده می زنند، مسیر را برای عقده گشایی ها و شوخی بازی های آنها ببندند چرا که شاهدیم اعجوبه های ثبت نام کننده در ریاست جمهوری که حتی نمی دانند در کابینه دولت چند وزیر مشغول کار هستند! به عشق فلش دوربین و میکروفون های بی سیم! روی پل های وزارت کشور می ایستند !

انتشار دهنده - توکلی

انتهای پیام/ غ